Ο εθελοντής συντονιστής ποδοσφαίρου Carlos για την κοινότητα, τη σύνδεση και τη δύναμη του αθλητισμού

Το Iguality Voices μοιράζεται πραγματικές ιστορίες ψυχικής υγείας από την κοινότητά μας για να σπάσει το στίγμα και να προωθήσει την κατανόηση. Σε αυτό το αφιέρωμα, συναντάμε τον Carlos Sanchez, τον εθελοντή συντονιστή ποδοσφαίρου μας, του οποίου το πάθος για τον αθλητισμό και τη σύνδεση έχει διαμορφώσει αμέτρητες ποδοσφαιρικές συνεδρίες.

Hola Carlos, πες μας λίγα λόγια για το ρόλο σου στο Iguality;

Ως εθελοντής αθλητισμού στο Iguality, ασχολούμαι κυρίως με τον συντονισμό των ποδοσφαιρικών συναντήσεων. Πριν από μερικά χρόνια, ήμουν στην πραγματικότητα ο μοναδικός εθελοντής αθλητισμού, οπότε οργάνωνα επίσης συνεδρίες για ομάδες τρεξίματος και άλλες δραστηριότητες.

Ξεκινήσαμε κυρίως με συμμετέχοντες μετανάστες και το ποδόσφαιρο αποδείχθηκε ιδανικό, καθώς πολλοί άνθρωποι αγαπούν το άθλημα και δεν χρειάζεται να μιλάτε την ίδια γλώσσα για να παίξετε. Ακόμη και αν κάποιος δεν μιλούσε αγγλικά ή ισπανικά, μπορούσε να συμμετάσχει μέσω του ποδοσφαίρου. Ορισμένοι συμμετέχοντες είχαν μόλις φτάσει στη Βαρκελώνη και το ποδόσφαιρο τους βοήθησε να ενσωματωθούν γρήγορα και φυσικά. Είναι ένα σπουδαίο εργαλείο για τη σύνδεση.

Πείτε μας για το πώς ήρθατε στο Iguality;

Στην πραγματικότητα εντάχθηκα στο Iguality πριν γίνει επίσημη ΜΚΟ. Συνεργαζόμουν με τον Vincent Simon van Grondelle - τώρα ένας από τους συνιδρυτές του Iguality - στη ΜΚΟ Open Cultural Center. Το Open Cultural Center επικεντρώνεται στην ένταξη των προσφύγων και των μεταναστών μέσω εκπαιδευτικών και πολιτιστικών δραστηριοτήτων και Migracode διδάσκει δεξιότητες λογισμικού στο πλαίσιο αυτής της εργασίας.

Ο Βίνσεντ ήταν ο συντονιστής και εγώ ο τεχνικός διευθυντής. Εκείνη την εποχή, εμείς οι δύο ήμασταν ουσιαστικά τα μόνα μέλη του προσωπικού - 98% της ομάδας ήταν εθελοντές. Έτσι λειτουργεί συχνά μια ΜΚΟ: μια μικρή βασική ομάδα που υποστηρίζεται από πολλούς εθελοντές. Ξεκίνησα κι εγώ ως εθελοντής πριν προσληφθώ για να εργαστώ με μερική απασχόληση.

Δύο εβδομάδες αφότου ξεκίνησα στη Migracode, άρχισε το κλείδωμα της COVID. Έπρεπε να μεταφέρουμε τα πάντα στο διαδίκτυο, το οποίο, αν και περίπλοκο, λειτούργησε εκπληκτικά καλά. Οι φοιτητές έπρεπε να δεσμεύονται για περίπου 30 ώρες μελέτης την εβδομάδα, σχεδόν σαν πανεπιστήμιο. Ωστόσο, αρχίσαμε να παρατηρούμε ότι πολλοί δυσκολεύονταν. Όχι λόγω του περιεχομένου, αλλά επειδή οι συνθήκες κλειδώματος καθιστούσαν αδύνατη τη συγκέντρωση. Οι περισσότεροι φοιτητές ζούσαν σε κοινόχρηστα διαμερίσματα, απομονωμένοι και χωρίς κοινωνική υποστήριξη.

Αντιληφθήκαμε ότι το πρόβλημα με τη δέσμευση δεν ήταν το μάθημα, αλλά μάλλον η συναισθηματική πίεση και η μοναξιά που βίωναν οι συμμετέχοντες. Τότε ήταν που ο Vincent είχε την ιδέα να εμπλέξει την υποστήριξη εθελοντών ψυχολόγων. Ακόμη και μετά την αποχώρησή μου από τον οργανισμό, ήθελα να συνεχίσω να υποστηρίζω κοινωνικά τους ανθρώπους. Τότε ήταν που άρχισα να οργανώνω συναντήσεις ποδοσφαίρου και υπαίθριες αθλητικές δραστηριότητες, για να βοηθήσω τους ανθρώπους να συναντηθούν, να συνδεθούν και να νιώσουν καλύτερα.

Για ποια επιτεύγματά σας είστε πιο περήφανοι στο πλαίσιο της εργασίας σας με το Iguality;

Αυτό που με κάνει πιο ευτυχισμένη είναι να βλέπω τους ανθρώπους στις συνεδρίες να χαμογελούν και να διασκεδάζουν. Πολλοί συμμετέχοντες κουβαλούν βαριές προκλήσεις, όπως αιτήσεις παραμονής, οικονομικές δυσκολίες και μοναξιά. Αλλά κατά τη διάρκεια του αθλητισμού, το μυαλό τους μπορεί να επικεντρωθεί μόνο στο παιχνίδι -για μία ώρα, όλοι είναι ίσοι.

Το ποδόσφαιρο σας αναγκάζει επίσης να επικοινωνείτε - ίσως με λίγες λέξεις, αλλά αρκετά για να κοινωνικοποιηθείτε και να συνδεθείτε. Ορισμένοι συναντιούνται μετά τις συναντήσεις για έναν καφέ ή μια μπύρα, ενώ άλλοι μένουν σε επαφή μέσω κοινών ενδιαφερόντων. Με τα χρόνια, έχω δει φιλίες να αναπτύσσονται και να μεγαλώνουν.

Ένας συμμετέχων από την Αφρική δήλωσε ότι αν και ζούσε στη Βαρκελώνη για αρκετά χρόνια, η συμμετοχή του στην ομάδα ποδοσφαίρου του έδωσε τη δυνατότητα να δημιουργήσει την πρώτη του ομάδα φίλων.

Πείτε μας περισσότερα για τις προκλήσεις που μπορεί να αντιμετωπίζουν οι μετανάστες όταν προσπαθούν να ενσωματωθούν;

Για πολλούς είναι εξαιρετικά δύσκολο να κάνουν φίλους. Οι πολιτιστικές νόρμες διαφέρουν και τα γλωσσικά εμπόδια μπορεί να αποτελέσουν τεράστια πρόκληση. Θυμάμαι έναν συμμετέχοντα από το Μάλι που μιλούσε μόνο τη γλώσσα του χωριού του - ούτε γαλλικά, ούτε αγγλικά, ούτε ισπανικά. Επίσης, δεν ήξερε να γράφει. Η γλώσσα του δεν ήταν καν διαθέσιμη στο Google Translate.

Ακόμη και όταν συνάντησε έναν άλλο άνδρα από το Μάλι που μιλούσε την ίδια γλώσσα με το χωριό του, δεν είχε την αυτοπεποίθηση να τον πλησιάσει. Μερικές φορές, οι άνθρωποι χρειάζονται ενθάρρυνση για να κάνουν αυτό το βήμα.

Γιατί η αποστολή του Iguality είναι σημαντική για εσάς προσωπικά;

Η αποστολή του Iguality είναι να κάνει όλους ίσους. Στον αθλητισμό, μπορείτε να το δείτε ξεκάθαρα: είναι μια ευκαιρία για ανθρώπους όλων των ηλικιών, καταβολών και γλωσσών να έρθουν κοντά. Σε αυτές τις στιγμές, είμαστε όλοι ίδιοι.

Υπάρχει κάποια στιγμή που είχε ιδιαίτερη σημασία για εσάς;

Ναι - στην πραγματικότητα σχετίζεται με τον μετανάστη από το Μάλι που ανέφερα νωρίτερα. Έφτασε στην Ευρώπη με πλοίο μέσω των Καναρίων Νήσων. Δεν γνώριζε τίποτα για τη γλώσσα, την αγορά εργασίας ή την καθημερινή ζωή εδώ. μέσω διαφόρων ΜΚΟ, συμπεριλαμβανομένης της Iguality, εντάχθηκε σε ποδοσφαιρικές συναντήσεις, ξεκίνησε μαθήματα ισπανικών και άρχισε σιγά-σιγά να χτίζει επαφές. 

Ανακάλυψα ότι είχε εργαστεί στη γεωργία στην πατρίδα του, οπότε όταν η εταιρεία στην οποία εργαζόμουν εκείνη την εποχή έψαχνε να προσλάβει άτομα για να υποστηρίξει την εγκατάσταση ηλιακών συλλεκτών - μια φυσική εργασία που θα βοηθούσε στη μεταφορά υλικών στο χώρο του εργοταξίου - τον βοήθησα να έρθει σε επαφή μαζί τους και, μετά από δύο συνεντεύξεις, πήρε τη δουλειά - την πρώτη του δουλειά στην Ισπανία. 

Στην αρχή, δεν ήξερε πώς να πλοηγηθεί στα ισπανικά δρομολόγια, τα μέσα μεταφοράς ή τους κανόνες ακρίβειας, αλλά προσαρμόστηκε γρήγορα. Φαντάζομαι ότι αυτή η διαδικασία πρέπει να είναι σαν να μετακομίζεις σε άλλον πλανήτη - είναι εξαιρετικά απαιτητική, καθώς όλα είναι καινούργια. Το να βλέπω αυτή τη μεταμόρφωση ήταν απίστευτα ισχυρό.

Τι αντίκτυπο ελπίζετε να δημιουργήσετε μέσω της εργασίας σας στο Iguality;

Εύχομαι όλοι όσοι έρχονται στις αθλητικές μας εκδηλώσεις να αισθάνονται καλά, να βρίσκουν κοινότητα και να αρχίζουν να αγαπούν την πόλη και τη χώρα. Θέλω να αισθάνονται λιγότερο μόνοι και ότι είναι μέρος κάποιου πράγματος.

Ποιο μήνυμα θα δίνατε σε κάποιον που σκέφτεται να εργαστεί εθελοντικά στο Iguality;

Η εθελοντική εργασία στο Iguality θα σας δώσει την ευκαιρία να βοηθήσετε ανθρώπους που μπορεί να μην βρίσκονται σε ευνοϊκή κατάσταση. Με την υποστήριξή σας, μπορείτε να βοηθήσετε τους άλλους να νιώσουν καλύτερα - ίσως και ευτυχισμένοι. Και αυτό είναι κάτι πραγματικά ουσιαστικό.

Το άρθρο αυτό αναθεωρήθηκε και οριστικοποιήθηκε από τη Marianne McDade.